hayat devam ediyor. dün morcivert ile konuştuk. tavırlarındaki yanlışlığı kabul etmedi, yapmam, dikkat ederim dahi demedi. aksine "ama bin zor dırımdıydım"a getirdi olayı. öyle olduğunu bilsem de.. yine de.. neyse işte. işin garibi bu süreçte çevremizdeki insanların, ortak arkadaşlarımızın destek olmamasından , aksine bu durumdan hoşnut olmasından falan yakındı. bunu şu an için düşünmek istemiyorum..

bi de. sanırım toplamda 30 saniye falan gördüğüm birisine aşık oldum. 2,5 sene geçince "ay sikerler" diye hormon mu püskürtüldü, noldu bilmiyorum ama.. Allah rızası için biri beni şu adamla tanıştırsın, aramızı yapsın. nerden baksan 30+ falan ama uzun zaman sonra ilk kez birisinden "her türlü" hoşlandım. (olm adam kumral. bıyıklı sakallı gözlüklü, yeşil gözlü, ihihih, neyse) bu boşa gitsin istemiyorum. falan. öyle işte.

tl,dr: olm durumlar ciddi sanırım.

şöyle ki.1 haftadır direniyoruz.direniş devrim siksokuyla burayı doldurmayacağım çünkü kafam girsin direnişe. tek önemli nokta şu ki.. insanlarla iç içe olunca, hiç tanımadığın birileriyle konuşup az tanıdığın insanla kanka olunca, başkalarının hayatları için endişelenince, insanlarla çok vakit geçirince.. ben insan oluyorum. bu hoş dğeil belki ya da güzeldir bilmiyorum ama son 1 haftalık atmosferde anüs olmaya yaklaşmadım bile. iyi insna oldum. ve bunun yan etkileri bünyemde inanılmaz kötü oluyor.

bugün cuma dimi. bundna tam 1 hafta önceydi, evet. Morcivert ile taksime gidicektik bir iş için. iş ilişkimizi ayrı tutuyoruz zira. neyse, yolda aradı beni, oraların karıştığını, gelemeceğini söyledi. ben zaten eyleme gidiyordum falan.

fakat sonraki günlerde Morcivert de gelmeye başladı eyleme. ve hani ister istemez iletişim kurmaya, konuşmaya başladık. bir gece yanyana uyuduk hatta. ama şu anda böyle olmamız bişeylerin düzeleceği anlamına gelmiyor. aksine düzelmemesi gerektiğini çok daha iyi anlamama yardımcı oldu. ben bu adamla neden kavga ettim? neden 1,5 aydır konuşmuyorduk? beraber bir yere gidildiğinde -tabirimi caiz görün ama- am için yanımızdan kaybolduğundan dolayı. bilin bakalım birkaç gün önce ne yaptı yine?

Neyse. tek sebep bu değil. bunu yazmalı mıyım onu bile bilmiyorum zaten. ama burası benim günlüğüm değil mi, yazayım yazayım iyi gelir.

Bundan tam iki gece önceydi, çarşamba gecesi.taksimden döndük, arkadaşın evindeyiz. bu akıllılar (Morcivert, Yavruağzı ve diğer öbür insanlar) ot içip takılırlarken halının üzeirne kıvrıldım, yemek gelene kadar uyumaya niyetliydim. bu sırada dibimdeki kanepede Morcivertle Yavruağzı büyük kaşık-küçük kaşık pozisyonunda bilgisayar başındaydılar. sızmak üzereydim. birden, inanılmaz alakasız bir şekildeYavruağzı'na karşı bir kıskançlıkla doldum. ama hani, az buçuk bahsettim burda Yavruağzı'ndan kendisi dünyanın en iyi insanlarından birisi falan ve şu ana kadar kendisine karşı kötü atfedilebilecek tek gıdım bişey hissetmişliğim yoktur. ama birdne. ne biliyim.. gözleirm kapanmak üzereyken.. yoksa ben bu adama aşık mıyım diye düşündüm. ve tabii ki hemen mühendis kafasıyla durum değerlendirmesi yaptım. ahanda birebir o anda düşündüklerim.

1) birkaç hafta önce aklıma gelen bir mevzu. ben en son sevgilimle neden çıktım? neden taze reddettiğim çocuk zamanında benden uzaklaşınca, ulaşılmaz olunca memeuçlarına laf edecek kadar çirkin bi şekilde flörtleştim?  Çüzkü birisiyle konuşmamaya katlanamıyorum. Birisini çok düşününce, eninde sonunda onu sevdiğimi sanıyorum. şu ana kadar hep bu konuda yanıldım, zira bu şekilde "seviyom lan" dediğim insanların hiçbirini sevmiyor çıktım. bug var, yapıcak bişey yok.

2) Lame yüzünden (leym diye değil lağme diye okunur) kendisinin hikayesini sonra anlatacağım zir açok feci gıybet var onun tarafında da. Özetle bu herif benim Morcivert'e, onun da bana aşık olduğundan %100 emin. gerçi kendisi de ağır derecede Yavruağzı'na sulandığından da olabilir, ama bi senedir, ilk kez Morcivert'in  boynumu ısırmaya çalıştığı gün olmak üzere adam bu dediğine inanıyor ve hiddetle savunuyor. en son 2 hafta falan önce benim eve geldiğinde söylemişti bunu. ben de onu bi kenara çekip. "bak kardeş, herif üstüme çıktı ve hiçbi çekim hissetmedim, böyle bi mevzu yok" demiş idim. ama bu lafı o kadar çok etti ki hani 41 kere söyleyerek aklıma soktu pezevenk. Morcivert'in eski sevgilisi de aynını yapıyodu az kalsın. noluyo amk yani? bug'ımı söyliyim mi herkese?

3)olm. yani bunu söylemek çok çirkin ama konuşmaya girişim nasıldı? dirneiş mireniş derken insan oldum şeklinde. feci, innılmaz feci azmış durumdayım. of söyledim gitti işte. ilk günlerde "bak belki ölürüz, son günümüz olur" diyerek kız öpme peşinde koştum resmen. izmirden bana bayaaadır yazan çocuğa "acaba? lan benim de gönlüm mü var ki.." gözüyle baktım. hormonlar çiçek böcek ve iki senelik yalnızlık, yaşın 21e dayanması ve sessiz sakin porno okuyamama durumları yüzünden enerjimi atamadım, sağda solda gördüğüm heriflere yavşamaya başladım.
tabi snaiyesinde 3 sebep sayabilince "he tamam aşık falan değilmişim, devam devam, yemek gelene kadar az uyu" şeklinde sızmışım. gece de zaten 1 koltukta Morcivert, Yavruağzı ve ben beraber uyuduk, nası oldu ben de çözemedim ama.


neyse sonuç olarak 1.si, bugımın farkındayım, bunu riske atmayacağım o yüzden herifi görmesem daha iyi. hem barış ve kardeşlik ortamında konuştuk diye affetmiş dğeilim. hala am peşinde koşan siktiriboktan bir herif Morcivert, ve bana yaptığı muameleyi proper bir özür ve tavır değişikliği olmadan (2 gün önceki mevzu olmayacağını gösterse de ) affetmeye niyetim yok. belki de hiç affetmesem daha iyi, bilmiyorum. özlemişim. ama bugün eve sessizce dönerken (gerçi taksimde unicorn görmenin etkisi de vardı, bu meretler hep yüreğime indiriyorlar.. öf ayrıca şu ana kadar görüdğüm en ama en yakışıklı unicorndu sanırım. ya da azmış olduğum içindi bilmiyorum ama kumraldı falan yani ve hafifçe uzun saçlı, baya giderliydi. damn it) bunları düşünüp, aylar sonra mini bi panik atak daha geçirdim, çaktırmamaya çalıştım, adet sancısı sanmışlardır beni gördülerse. neyse yani riske atmanın anlamı yok çünkü kendimden her nefret edişimde daha ağır kriz geçiriyorum ve kendimi bu şekilde yıprattığıma değmiyor. hiçbişey yok gibi devam edersem , birincisi tüm bu olayı sineye çektiğim için kendimden nefret edeceğim (ve yine krizler gelecek) ikincisi bu riskli dönemde bug'a yakalanırsam.. öf işte Yavruağzı'nın durumuna düşmek istemiyorum. acilen sevgili yapıp sevgi ihtiyacımı gidereyim, ortalık sakinleşinc eben tekrar eski moduma dönerim zaten mart ayındaki kedi sendromum da geçer. bi kendime gelirim. direniş derken çok yıprandım. barışmıycam, yok yani. özetle.