ve kafam dağılmıştı

İyi olmam gerekiyor, ama değilim.

dünüm ve gündüzüm süper geçti ama akşam vakti gelince yine bi sıkıntı çöktü üstüme. Evet yine aynı meseleler.

Biraz özet geçmem gerekirse. Morcivert'in sevgilisine iyiden iyiye dayanamamaya başladım. Daha önce bahsetmiştim Siyah'ın arkadaşlarının ve Bordo'nun bana sataşma mevzusundan. Hep beraber bir projedeydik, morcivert, sevgilisi, ben ve diğer öbür herkes. siyahın arkadaşlarının mevzuyla alakaları azdı, tek bir arkadaşları bizim ekipteydi. İnceden inceden işleyip bok ettiler herşeyi. çıktık. Yeni bir projeye geçtik, yaklaşık 40 kişiyiz. Geçen etkinlikte morcivert'in sevgilisi TEK-BİR-SİKİM yapmadı. poster tasarlaması gerekiyordu. çok eski bir çizimini değiştirirmiş gibi yaptı. bok gibiydi. ayarlaması gereken kısımla ilgili de hiçbirşey yapmadı. mekan çalmak dışında. sinirlendim. ama bişey demedim, o dönemler diş bilememiştim ve bana düşmezdi. Ayrıca çok kavga ediyorlardı. Bazen bazı şeylerin sırası değildir. Benim morcivert askerdeyken aldığım konuşmama kararı gibi. neyse. sonuç olarak bi bok yapmadı. yine benim üzerimden -de- kavga çıkardı vs. Şimdi yeni etkinliğe hazırlanıyoruz ve hiyerarşisi olmayan bir sistem içerisinde innsanlara ahkam keserek, iş yıkmaya çalışarak beni sinir ediyor. ve eevvvet yine işini yapmıyor. kızmamam elde değil.

kendimi de dışlanmış hissediyorum. çoğu insanla arasını iyi tutuyor muhabbet ederek. ben göt yalamam. işimi yaparım, "aman sevileyim" diye muhabbet etmem kimseyle.

ki hala da o nemfoman kadın ne kadar doğru söylüyorum morcivert konusunda kestiremiyorum. güvenebilir miyim?

Anüslük meselesi değil. Ama sevdiğin birinden makul bir sebep kalmadan uzak kalmak zorunda olmanın yarattığı yalnızlık insanı yıkıyor. Muhtemelen geçici bile olsa. sevgilisiyle ettiğim kavgada haklı bile olsam mutlu değilim. Morcivertin muhabbetini özlediğimi bile yeni farkettim.. sevgilisinin özlediğini ondan saçmaladığını da biliyorun. ama ben bunu hakedecek bişey yapmadım. Morcivert sadık bir sevgili değil. ama haltlar yediği kızlar değil de benim kurban. kabullenemiyorum.

Onun haricinde. eski sevgilimle iyi gibiyiz. konuşuyoruz falan arada. şaka maka bi sene oldu biz ayrılalı. yalnız kalmaktan sıkılmış vaziyetteyim, özlemiyor değilim ama olmayacağını da biliyorum. onun rahatlığıyla aramızı iyi tutmaya çalışıyorum, umarım çok garip bi durum oluşmaz.

Geçen hafta mavi ve yeşille buluştuk nihayet. nasıl özlediğimi anlatamam. mavi biraz soğuk gibiydi ama takılırken normal davrandı. öncesinde mesajlara cevap vermiyordu doğru dürüst. aradığımda sesi bile soğuk gibiydi. yeşil biraz kendini suçladı- pembe konusunda çok mu yüklendim acaba- diye. takıldığımızda iyiydik ama.

yeşil duygulu ama açıksözlü olmuştur hep. dramatize etmeden, türk filmi kafasına bağlamadan o kadar güzel konuşur ki. yine öyle yaptı ve katılmadan edemedim. bizim birbirimizi bulmamız çok büyük bir şanstı. bunu kaybetmememiz lazım. muhtemelen aynı evi paylaşıyor olacağız birkaç ay sonra. ama mavinin bizden koptuğunu hissettikçe üzülmüyor değilim. haraslamak, zorla yanında durmak lazım. Haftasonu da doğum gününü kutlayıp onlarda kalsak şahane olacak var ya <3

Morcivert meselesini anlattım, baya rahatlattı açıkçası. Biraz dalga geçip rahatladık.

"sevgilisi böyle böyle dedi, ona yazıyomuşum. böyle böyle olaylar oldu. ama sanırım ayrılırlar morcivert dönünce"

"ee kendine mi alıcan sen de?"

Bu soruyu başkası sorsa arkadaşlığımı bitirirdim muhtemelen. mavi ile yeşilin diğer insanlardan farkı ve benim için değeri bu işte. bu soruyu sorarlarken seslerinde zerre kadar yargılama yoktu. işte ben de bu yüzden maviyi pembe konusunda yargılayamam. bu yüzden de. yargılayamam.

Böyle bi fikrim yok. cidden. morcivert sevgilisinden ayrılsın istiyor muyum? evet istiyorum. ama bunun içinde zerre kadar "başka düşünceler" olsaydı zaten kendimi tokatlayıp bütün gücümle kendimi çekerdim. ama yok böyle bişey.

Bu sevgilinin kafasında yarattığı bir olgu. inananları vardı, ama sikeyim inananlarını.

dün yavruağzı ileydim uzun zaman sonra. bi ara çok ciddi ona çekilmekten korkuyodum ama arada yeşili falan görünce geçti tabi. yavruağzı ile takılmak da iyi geliyor. morcivertin neler yaptığını duyuyorum falan.

of. lütfen kendine gelse. ona "morcivert" gibi bi isim vermeme sebep olan şeylerden kurtulsa. ben de "indigo" diyebilsem. keşke.

keşke.

neyse

bu kadar iç sıktıktan sonra size son aşkımı göstereyim. velvet goldmine'dan beri iyi değilim. ama Mr. nobody beni tamamen benden aldı. Jared Leto harika bişeysin sen. süpersin. Ama Toby Regbo kadar değil.

Bu eleman için flört etmeyi bile öğrenirdim yemin ediyorum -evet bilmiyorum flört etmeyi. çok acayip değil mi?-

3

Bana neler oluyor bilmiyorum ama hiç mi hiç iyi değilim. resmen daha kötü olamazdım demiycem, daha önce daha kötü oldum, o hissiyatı unutmaya çabalıyorum halen. ama şu anki içimdeki boşluk çok çok acayip bir hal aldı. anlamlandıramıyorum, tamam sıkıntılar var ama mutlu olmamak için bir sebep yok..

belki de hepsinin sebebi farkındalık meselesidir..

daha önce bahsettiğğim eski sevgilim ile barıştık. ayrılalı nerdeyse bir yıl olmuştu ama hala çocuk gibi direniyordu, arada tartışıp arada 1-2 cümle konuşabilecke kıvama geliyorduk. benden sonra bi kızla çıkınca aklı başına geldi sanırım. beni de unuttu.

geçen sene olsa delirirdim benimle arkadaş olsun, konuşsun diye. o zamanmış sanırım, şimdi omzumdan bir yük kaldırmadı bile.içimizi döktük, kouştuk, el sıkıştık, akşam beraber takıldık arkadaş grubuyla. kafam dağıldı, zira onun muhabbetini cidden zölediğimi farkettim. tabi bi yarım yıldır falan bana yazmakta olan çocukla aynı ortama girmesi pek iyi olmadı :/ çocuk biliyodu çünkü durumları, baya bozuldu falan. ama yapıcak bişey yok.

Onun haricinde.. evet iki gün sonra izmirde olucam ve onun gerginliği üzerimde. siyah, siyahın olay çıkaran gerizekalı arkadaşları, morcivert'in sevgilisi, cadılar bayramında beni zorla öpen kız, benden hoşlanmayan minik dramaqueenimiz başta olmak üzere çok insan orda olucak, çok çok hem de. ben yine yavruağzına, camgöbeğine ve güvenebileceğim arkadaşlarımın yanımda olmasına dayanarak gidiyorum ama sonum ne olur cidden bilmiyorum ve yalan söylemeyeyeim, korkuyorum oldukça.

geçtiğimiz hafta falan yavruağzı ile bol bol zaman geçirdik. ona çekiliyor gibi hissediyorum, ama belki de sadece ona çekiliyor gibi hissetmek istiyorum. kafam bu denli karışık olmasa, çoktan ona kaptırmıştım kendimi, ama şu an bilemiyorum. Bi de şu ana kadar hemcinslerime hissettiğim şeylerde genellikle "nasıl olsa karşılık alamayacağım"ı bilmek vardı. en fazla birisinin beni öperek mutlu etmesi vardı. ama beni zorla öpen kızdan sonraki süreçte, ne yalan söyleyeyim ki biraz korku başladı, yavruağzı için de aynısı geçerli. hani, beni ister mi, istese bile ben ilişkide hiçbişey yapmadan duran bir öküzüm falan.. bu tarz etmenler var.

Ki kendisi ile yakınlaştıkça zamanında onun hakkında söylenen şeyler hatırlıyorum, yavaş yavaş. En belirgini tabii ki eski sevgilisi olan morcivertten. Sevgilim ile yeni ayrılmıştık ve benim moralim baya baya kötüydü, o dönem morcivertle çok az muhabbetimiz vardı o da doubledatelerimizden kaynaklıydı tamamen, sonuçta ben onun sevgilisinin arkadaşıydım falan. neyse. yeni ayrıldık işte. ikimiz de salak salak dolanıyoruz ortalarda. bu morciverti sarhoşken arıyor falan.neyse, bi gün, aynı anda ikimizi de yatıştırdığı zamanlarda yavruağzının bahsi açıldı. benim bir fotoğrafıma bakmışlar beraber falan, ayrıntılara girmeyelim ama tek cümlede " eski kızarkadaşım seninle aynı hobilerle ilgileniyor, üstelik biseksüel" mesajını vermekle kalmadı, sonrasında geyiğine "istersen ayarlıyayım "dedi. ama benim eski sevgilimin arkadaşı olduğundan kendisi bana erkek ayarlamazmış. ki ayarlamamasını geçtim uzuuunca bir zamandır çıkacağım varsa da çıkartmadı arkadaş. tamam zevksizim biraz, ben de değişmek istiyorum ama bu kadar yapılmaz bence yani :(

Sanırım bu kadar sinirimin bozuk olmaısnın sebebi aslında farketmiş olmam. ben ilgi istiyorum. Bunu itiraf etmek, kabullenmek ve bununla yaşamak pek kolay değil. ama cidden istediğim şey buydu, ve morcivertle karşılıklı olarak birbirimizle ilgileniyorduk.mavi ve yeşille hergün görüştüğümüz dönemlerde bunun sıkntısını hiç çekmedim ama 1.5 yıldır oldukça yalnızım ve bundan mutlu olduğumu zannediyodum ama görünüşe göre değilmişim. morciverte fazla güvenmişim, fazla dayanmışım. Bunu eski sevgilimle konuşmaya giderken farkettim. içimde inanılmaz bir istek doğmuştu birden bire, az kalsın mesaj atıyordum " biran önce askerden gelmeye bak, ben sorunlarımı çözemiyorum" şeklinde. sonrasında düşününce bu noktaya kadar geldim. neden bu hale geldim ben? kendi ayaklarımın üzerinde durmak ne zaman bu denli zor hale geldi bilemiyorum hiç.

Kendimi kaybettiğimi hissediyorum. bi noktada çevremin de etkisi var ama hayattan, ahlaki değerlerimden ve hayata bakış açımdan koptuğumu, tepeleirnde üsüzlerek onları izleidğimi farkediyorum. şu an dini inancım olmasa yıkılacağımın farkına vardım. çünkü içimde insanlarla cinsel münasebetlere girmemek, kafayı çekip herşeyi unutmamak ve hatta insanları öldürmemek için, önümde duran tek şey dinim. bu hale gelmemem lazımdı, ben böyle değildim. nasıl olduğunu ben de anlayamadım. sanırım yine gelişimleri sırasında bişeyleri reddederek sonuçlarıyla yüzleşirken ne olduklarını ve sebepleirni anlamaya çalışıyorum. bu tarz puzzlelar kurmasam çok daha rahat yaşayabilirdim.

mavi ve yeşille görüşmemek de beni çok rahatsız ediyor. çok uzun zaman oldu ikisini de görmeyeli. ama morciverti daha fazla özlediğimi farketmek beni rahatsız etti. sanırım bunun sebebi kızlara doymuş olmam, daha stabil, sert ve sağlam bi ilişkimiz var. morcivertle öyle değiliz. sanırım bu yüzden bu denli kafaya takıyorum.

İki aydır görmedim morciverti. Sesini de duymayalı bir ay geçmiş olsa gerek.

Beni korkutan nokta onu unutmaya başlamam oldu.şu an yüzünü hatırlayamıyorum. çok ciddiyim.

Uzun zamandır tanıyan arkadaşları gayet sakince özlüyorlar. bense bu tarz şeylerden korkuyorum. Düşününce 2 ay önce görüştüğümüzde de acayip davranmıştım zaten. Yani döndüğünde sorunlaırnı çözseler ve tekrar arkadaşlığımızı sürdürecek olsak bile çok garip olacak. Ki kendisine olan saygımı kaybetmeye başladım. Sevgilisini aldatmış olması gerçeği beni yıpratıyor. biliyordum, ama açıkça ve tekrardan bi başkası tarafından tekrarlanınca tokat gibi indi yüzüme. ben böyle insanlarla arkadaş olamam. evet başkasının ilişkisi beni alakadar etmemeli. ama olamam.

böyle kafa karışıklıkları içindeyim işte. izmirden dönünce yeniden yazacak bişeyler bulurum sanırım.