Her zamanki gibi dibe vurduğum bir anda karşınızdayım sayın blog okuyucuları. gerçi bi insan bu blogu niye okur bilemiyorum, sahiden. varlığını yalnızca yeşile söyledim ama okumadığını biliyorum.. morcivertle anüsün blogunu konuşurken bi kere camgöbeği dedi ama okuyor mudur bilmiyorum. neyse.. kimsenin okumasına gerek yok zaten..
peki neden döndüm buraya..bişeye bakmam gerekiyodu, ne olduğunu unuttum şimdi. ama girip de baştan sona okuyunca bir garip oldum. morcivertin bana yazdığını falan zannetmişim. savunmam var, bana yazmayan pek erkek yok çevremde ve baya , BAYA, depresiftim. fakat kendime iyi güldüm. okumuşsa eğere çok yanlış algılamıştır lan. gomen.
neyse,ne yazıcam peki. yine drama var. çok drama var. muhtemelen son yazdığımdan beri çok şey birikmiştir ama dönüp "en son neler yazmışım" diye bakacak takatim yok.
Bana yazan çocuk vardı ya. son kez reddettiğim hani. işte onu son kez reddetmedim. olaylar gelişti. en son" biraz düşünmeye" karar verdi ve birkaç gün sonra döndü bana.. gayet " anlıyorum seni ve hislerini..öyle olsun" gibi bi sonuç beklerken "seni seviyorum ve sonsuza kadar sevicem" kafasında bitti konuşmamız. reddetmenin çok ama çok zor fakat mecburi olduğu bir TELEFON KONUŞMASI.
neyse. mevzu şu ki konuşma sırasında muhabbet çocuğun inatla ve her yönüyle taklit ettiği morciverte geldi. bişey biliyormuş ama söyleyemezmiş. sıkıştırdım, çok sıkıştırdım hem de.
Bizim bomba gibi doğal sarışın koca memeleri ve yeşil-sarı gözleri olan.. neyse nemfo hatunun yazdığı bloga dönmesin.. bi arkadaş var. ağzında bakla ıslanmaz ama yine dr herşeyimizi anlatırız. bi noktada morcivert ile bu hatun daarkadaş oldular, komşulardı, arada sırada bulup kahve içmeye başladılar falan. ve kız ilginç bi şekilde aralarındaki muhabbeti bana anlatmıyordu. morcivert oldukça ikna edici olabiliyor sanırım.. ya da ona bişey anlatmıyor. ikisinden biri. herşeye rağmen anlatma potansiyeli hep var çünkü.
neyse, bana yazan çocuk dedi ki morcivert bu kıza bişey söylemiş. uzun bi ikna süreci sonucunda, birebir cümle ilettiğini ifade ederek "aslında hala*eski sevgilime* aşığım, ama *olm benim nicknameim olsa iyi olucaktı laaaan neyse, benim adım geçiyor burda* ile arkadaşlığımı bozmamak için ayrıldım, hala çok seviyorum blah blah blah"
şimdi. bu hassas bi konu çünkü biz morcivertle bu mesele yüzünden kavga ettik, bi kere, yeni ayrıldıklarında shaiden bu tarz bi laf ederek biraz suçlamıştı beni, çok üzülmüştüm. olay eski sevgilisini seviyor olması değil, sevebilir. bana onları "benim ayırmadığımı" da söyledi zaten daha önce. olay şu ki böyle bişey olsa bile bu kıza söylemez. hadi diyelim söyledi (lan ben mi ayırdım sizi pezevenk) bu kız gidip de bana yazna çocuğa söylemez bunu. bişeyler çok ama çok yanlıştı. seni hep sevicme yıllarca bekliycem!!
neyse.. dediğim gibi, garipti.. bu benim içimi yedi.böyle bi laf etmesinin tek bi sebebi olabilir *ki bugün bunu morciverte de söylemek durumunda kaldım lanet olsun ki- muhtemelen çocuk benim morciverte yazdığımı düşündü ve ondan beni soğutmaya çalıştı. tabi çocuğun beni kötü etkilediğini de düşünüyor sadece aramızı bozmaya çalışmış da olabilir ama hala bu eskli sevgili muhabbetinin dönmesi beni dahi çileden çıkarıyor, morciverte asla ama asla söyleyemezdim. söylesem çocuğun cenazesine gitmeye yüzüm olmazdı..
çocuk da "asla kimseye söyleme.." diyerek iletmişti bana, yüzü omzuma koyup kaçmıştı, dağanılır gibi değildi, altında eziliyordum.. birkaç gün sonra dayanamayıp kıza sordum, böyle bi muhabbet olmadığını söyledi. o d aşok olmuştu.. bu noktadan sonra çok üzülmeme rağmen yavaş yavaş çocuktan uzaklaştım, aynı şekilde kız da kavga edip siktiri çekti.
işin garip kısmına şimdi geliyoruz. bugün perşembe, bundan 3 gün önce, pazartesi kızla morcivert dışarı çıktıklarında ben de takıldım yanlarına. laf arasında bunun muhabbeti geçti, morcivert ne olduğunu sorduğunda mühim değil dedik ve ben ikisini beraber yolladım. EH KAFAMA SIÇAYIM. soracağını, kızın da anlatacağını akıl edemedim. üzerinden zaman geçmiş olsa da çocuk yarı ölü sayılır.
neyse. bikaç gündür soğuk davranıyordu morcivert, bu akşam yavruağzı ve onunla buluştum, hala soğuktu. "başım ağrıyor, hastayım -ki o muhabbete de gelicem :/ -" muhabbeti geçince "eh, neyse olur öyle" dedim ama konu sonunda patladı. akşam boyunca ağzından 2-3 kelime anca alabildim, yavruağzı aramızı yapmaya çalıştı ama yapılacak bi tarafı yok. bi yandan suçlu hissediyorum ama bi yandan morcivertin bilmesini istemedim, çünkü üzülecek, olay çıkacak ve bana yazan çocuk yaralı haliyle çok seksi olacak-ölmeyeceğini varsayıuorum-. ama laf bi şekilde ulaşmıştı. "kızdan duyacağıma sendne duysaydım" lafı koydu biraz, ama nasıl söyleyebilirdim ki? "öldürmemek için kendini zor tuttuğun çocuk var ya. eski sevgilin hakkında konuştu ve aramızı bozmaya çalıştı çok komik değil mi"
iki gün sonra falan konuşacaklar tahminimce ve hiç hoş şeyler olmayacak.. bildiğin çocuktan tiksinmiş durumdayım. çok şey söylemedi morcivert ama birkaç laf daha duymuş.. çocuk mocivertin kendisine sataşmasını beklemekteymiş (duuuude, no.) ve bu arada bizim kıza da yazmış, best friends forever modundalardı bi de. çirkin değil mi.. ben bu çocuk üzülmesin diye BİRBUÇUK SENE BOYUNCA ŞEKİLDEN ŞEKLE GİRDİM, HER REDDEDİŞİMDE VE REDDEDİŞİM SONRASINDA YAPTIĞI SAÇMALIKLARA VE KENDİNİ PARALAMASIYLA KAHROLDUM, VE SONUÇ BU.
hep böyle oluyor. bu bir klasik. hepsi demeyceeğim ama çoğu da benim suçum. b, şekilde morcivert ile aramı düzeltmem lazım, yanında olmam lazım... madem ciddi bir hastalık mevzusu var biraz olsun normal bir insan olmam lazım yanında olmam lazım. tedavisiz bişey değil ama yine d ekoyuyor.. of. neden biçok şey bizim başımıza geliyor?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder