Birşey anlatacak enerjim dahi kalmadı. yazmam gereken sayfalar dolusu olay var. görüştüğüm onca insan, dramalar.

ama olmuyor. çok yoruldum çok.

neden hayatıma alıp da kendimi anlattığım herkes hayatımdan çıkıp gidiyor benim?

gelişme yok değil. yılda 1 kez falan ağlayan ben 2 gündür peşpeşe ağlıyordum mesela public mekanlarda falan. bugün ağlamadım henüz.

Mavi neden gitti. neden onun peşinden gidemiyorum. neden böyle yapıyor.

anüsün yaptığının aynını yapıyor ve ben onun mavisi olamıyorum. yeşil de öyle.

morcivertle de boka sardı herşey. dayanamıyorum artık. haklıyım. ve bu onun sikinde değil. mükemmel. keisnlikle.

bu hayatsa daha fazla yaşamak istemiyorum, artık devam edecek enerjim kalmadı.

HERKES HAYATIMDAN GİDİYOR. 4 sene öncesi gibi. yine anüs zamanlarında gibiyim.

napacağım. blogu doldurup, derdimi tasmaı anlatıp, bu sefer hiçbirşeyi umursamadan içecek miyim bu hapları. gitmeye hazır mıyım? gitmek istiyor muyum?

neden bu kadar çok sorumluluğum derdim tasam var. neden?

neden içimdeki canavarı kontrol etmek bu kadar zor ve neden hiçbirşey yapamıyorum?

ne zaman insan olmakta bu kadar başarısız olmaya başladım ki ben..

ağlamaktan içim çürüdü. acı çekmek çözüm değilmiş. anüsün geldiğini hissediyorum yavaştan. etrafı mı yıkacağım yine. ben bu kadar düştüm mü..

bişeyler yapmam lazım. hemen yapmazsam kafayı yiyeceğim.